ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ
ΔΟΚΙΜΙΟ-ΠΟΙΗΣΗ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

About Me

My photo
ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ, ΑΘΗΝΑ, Greece
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ - ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΙΔΕΟΠΝΟΟΝ

ΠΟΙΗΣΗ

ΠΟΙΗΣΗ
ΚΟΡΑΛΙΑ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΟΤΑΡΑΧΗ

My Blog List

Η ΨΥΧΗ ΓΥΡΕΥΕΙ ΤΟ ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΟ

Η ΨΥΧΗ ΓΥΡΕΥΕΙ ΤΟ ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΟ
There was an error in this gadget

ΑΧ ΚΑΙ ΝΑ Σ' ΕΙΧΑ ΕΔΩ

Loading...
ΑΝΙΧΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΝ-ΟΙΚΕΙΟΝ

Tuesday, July 8, 2008

ΒΑΘΥ ΜΠΛΕ ΣΕ ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

Γύρω μου

Το ιδανικό μπλε

Έντεχνα

Αφημένο πάνω

Στα ιερά όνειρα και στα μελλούμενα γέλια

Διανύοντας μια θάλασσα υγρή

Όμοια

Μελωδική άσκηση του Μπαχ

Νύχτα με Πανσέληνο ματώνω τα χείλη

Πριν το χαμό όλα ήταν εκεί

Ακίνητα στάσιμα άχρωμα

Έρμαια

Στις ηδονές του χρόνου

Τώρα

Στην ιδέα του φωτός

Τα σύμβολα ως και τα θαλασσοπούλια

Κλείνουν με ικεσία το μάτι

Καλώντας με

Σε μια αποτελεσματική

Προσχηματισμένη φυγή

Βαθύ μπλε στον ορίζοντα

Καθώς το πλοίο με οδηγεί στον απροσδιόριστο χρόνο

Αρετή Γκιωνάκη

9-6-2008

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Ήταν ένα μικρό καράβι
που ήταν αταξίδευτο
Οέ, Οέ, Οέ, Οέ.

Κι έκανε ένα μακρύ ταξίδι
μέσα εις τη Μεσόγειο
Οέ, Οέ, Οέ, Οέ.

Και σε πέντε έξι εβδομάδες
σωθήκαν όλες οι τροφές
Οέ, Οέ, Οέ, Οέ.

Και τότε ρίξανε τον κλήρο
να δούνε ποιος θα φαγωθεί
Οέ, Οέ, Οέ, Οέ.

Κι ο κλήρος πέφτει στον πιο νέο
που ήταν αταξίδευτος
Οέ, Οέ, Οέ, Οέ.

Κι αν σας αρέσει αυτή η ιστορία
την ξαναλέμε, λέμε απ’ την αρχή
Οέ, Οέ, Οέ, Οέ.

Τελευταία ανακάλυψα διαβάζοντας ένα ομολογουμένως πολύ όμορφο και χρήσιμο βιβλίο, πως μπορούν κάποιοι άνθρωποι «να παίξουν το παιχνίδι του ανύπαρκτου χρόνου» με μεγάλη επιτυχία. Ευφυές αν αναλογιστούμε πόσα ψεματάκια ακίνδυνα και εντελώς αβασάνιστα αραδιάζουμε κάποιοι από μας (ίσως) στην καθημερινότητά μας.

-Δε προλαβαίνω, αφού ξέρεις απόψε έχω να πάω εκεί(μπλα μπλα μπλα)

-Έλα τώρα με πήρε ο ύπνος αφού ήμουν τόσο κουρασμένος(μπλα μπλα μπλα)

-Δε κατάφερα να σου στείλω μήνυμα έβλεπα μια ταινία και ξεχάστηκα (μπλα μπλα μπλα).

- Έχω τόσα προβλήματα και συ παραπονιέσαι…(μπλα μπλα μπλα).

-Το παιδί, το σκυλί, οι γονείς, η δουλειά, η Νίτσα, όλα αυτά κι άλλα πολλά…

Και ανακαλύπτεις πως ξαφνικά έχει αρχίσει το παιχνίδι του ανύπαρκτου χρόνου. (παιχνίδι που το παίζει ο άλλος μαζί σου μόνο), και περιμένει να το πιστέψεις και να έχεις και συμμετοχή. Κι αρχίζεις κι εσύ να λες και να κάνεις διάφορα, (προσπαθώντας να καταλάβεις κάνεις επίθεση αντί για άμυνα).

Φαύλος κύκλος.

Παιχνίδι παλιό όσο και σύγχρονο μαζί.

Τόσα δεν και αχ και τι και πως.

Ένα σε βαριέμαι ρε παιδί μου θα ‘ταν καλύτερο.

Έτσι για να ξέρουμε που βαδίζουμε.

(Αβάδιστα, αβασάνιστα, ανώφελα).

Εγώ ξέρω να λέω: όταν θέλεις μπορείς.

Βρίσκεις χρόνο.

Και προτείνω, πως, καλύτερα η αλήθεια παρά χαζά και άσκοπα λόγια…

ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕΒΕ

Σουλιέ 14 & Σαρκουδίνου 136, 11744 Αθήνα – Τηλ. 210.7777788, Fax. 210.7757757

e-mail: info@empiria.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΤΙΤΛΟΣ: Αγάπη, η αιώνια πόλη

ΣΥΓΓΡΑΦΕAΣ: Χρήστος Χαρατσάρης

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Φανή Καραφύλλη

ΕΙΔΟΣ: Μυθιστόρημα ΣΕΙΡΑ: Διαδρομή

Πρώτη έκδοση: Ιούνιος 2008

Σελ.: 288 Τιμή: €16,00 ISBN: 978-960-417-233-7

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Η συνάντηση δύο φίλων, ύστερα από πολλά χρόνια, μέσα σ’ ένα Μοναστήρι… Ο ένας, ο μοναχός Νικόλαος, και ο άλλος, ο Δημήτρης, που κουβαλάει ένα μεγάλο βάρος στην ψυχή του για τη γυναίκα που εγκατέλειψε…

Ο Άγγελος, που ξεχειλίζει από έρωτα για τη Σαβίνα, καταλαβαίνει από τη συμπεριφορά της ότι δεν είναι αυτός το πρόσωπο του έρωτα για εκείνη…

Ο απελπισμένος έρωτας της Σαβίνας για το μοναχό Νικόλαο…

Ο μοναχός Νικόλαος που ένιωσε ότι η αποκάλυψη-εξομολόγηση της Σαβίνας του ξύπνησε, στιγμιαία, τη ναρκωμένη ερωτική του επιθυμία…

Ο παλιός έρωτας, το τυχαίο πάθος του Νότη για τη Σαβίνα αναστατώνουν τη ζωή του…

Η απόγνωση και οι λυγμοί της Φιλισίας για την αδιαφορία του άντρα της, του Νότη…

Ο αρραβώνας της Δέσποινας με τον Χρήστο και η εμφάνιση από το πουθενά ενός πατέρα που πρόδωσε πατρίδα και οικογένεια…

Αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές που συνθέτουν το παζλ της ιστορίας μας, που εκτυλίσσεται στο ιερό νησί της Πάτμου με φόντο το Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου.

Στον τόπο αυτό, η νύχτα γεύεται τους καρπούς του καλού όπως τους γεύεται κι η μέρα… Μέσα στο Μοναστήρι, στα δρομάκια γύρω απ’ αυτό, στα καλντερίμια της πολιτείας, παντού δεσπόζει η φιγούρα του Ασκητή Αγίου.

Μια ερωτική ιστορία με σκηνικό την αγάπη, την ελπίδα, την πίστη, που οδηγούν στην ελευθερία και την υπέρβαση της ύπαρξης…

Blog Archive

ΑΝΙΧΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΝ-ΟΙΚΕΙΟΝ

  • ΠΟΙΗΣΗ - ΑΡΕΤΗ ΓΚΙΩΝΑΚΗ