ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ
ΔΟΚΙΜΙΟ-ΠΟΙΗΣΗ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

About Me

My photo
ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ, ΑΘΗΝΑ, Greece
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ - ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΙΔΕΟΠΝΟΟΝ

ΠΟΙΗΣΗ

ΠΟΙΗΣΗ
ΚΟΡΑΛΙΑ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΟΤΑΡΑΧΗ
Powered By Blogger

Η ΨΥΧΗ ΓΥΡΕΥΕΙ ΤΟ ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΟ

Η ΨΥΧΗ ΓΥΡΕΥΕΙ ΤΟ ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΟ

ΑΝΙΧΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΝ-ΟΙΚΕΙΟΝ

Wednesday, August 29, 2007

Zé António d’Almeida

ΧΟΙΡΙΝΟ

Είχε εντρυφήσει στην ενατένιση των ελληνικών
αγαλμάτων εφήβων σε άχροο μάρμαρο
και την ανάγνωση ποιητών και φιλοσόφων
αυστηρού και σταθερού πλατωνικού προσανατολισμού,
είχε ξεσκολίσει στα αγγεία με εραστές και ερωμένους
και στους βίους μαθητευσάντων στο σωκρατικό έρωτα,
και με το που σταμάτησε μπροστά σε ένα άγνωστο μπούστο
(σαν το στήθος των σειρήνων στους βράχους)
πλάι στο κόκκινο του φωτεινού σηματοδότη
στο οδόστρωμα των νέων λεωφόρων
βλέπει μέσα στο αυτοκίνητο δυο στήθη,
ανάστατος απ’ τη λαχτάρα να δοκιμάσει
την απαγορευμένη γεύση του θηλυκού σαν τον Εβραίο

που του απαγορεύεται δια νόμου να φάει χοιρινό.

Οι διακοπές μας τελείωσαν.

Η επιστροφή καθόλου ευχάριστη.

Η τηλεόραση ολημερίς να αναλύει το πώς και το γιατί καίγεται η Ελλάδα, ποιοι έφταιξαν και τι θα έπρεπε να είχε γίνει.

Τα μπαλκόνια να έχουν γεμίσει στάχτες και οι μυρωδιά του καμένου να επισκιάζει όλα τα «ακριβά» αρώματα

Το βλέμμα απλανές να χάνετε στ’ αποκαΐδια.

Δεν υπάρχουν λόγια να περιγραφούν οι στιγμές της πλήρους αποκαθήλωσης μιας ολόκληρης ζωής.

Ακόμα και οι πιο δυνατοί λυγίζουν στο θέαμα αυτό.

Το κράτος ουσιαστικά απών. Οι πολιτικοί μας να ρίχνουν ευθύνες ο ένας στον άλλο προς άγρα ψήφων και να υπόσχονται με κραυγαλέες εκφράσεις ότι αυτοί αν εκλεγούν θα…

Η Ελλάδα καίγεται αλλά μαζί της καίγεται και το φιλότιμο εκείνων που επενδύουν στη καταστροφή.

Άντε εύχομαι σε όλους καλό Φθινόπωρο και μακριά από μας οι κακιούλες…

Monday, July 23, 2007

Tuesday, July 17, 2007

Εύχομαι σε όλους καλές διακοπές.

Η θάλασσα να πάρει όσα επιθυμούμε να ξεχάσουμε…

ΤονΣεπτέμβρη πάλι εδώ…

Με χαμόγελα…

Και μια υποψία λαχτάρας για όλα και όλους που έμειναν πίσω να μας περιμένουν…

Όσο για την Πανσέληνο του Αυγούστου…

Κοιτώντας τον ουρανό θα βλέπω…

Κάνε το ίδιο…

Θα είμαι εκεί…

Για όλους…

Για σένα κυρίως…





Sunday, July 15, 2007

Αντιγόνη, 781-800


Έρωτ' ανίκητε στον πόλεμο

που κάνεις χτήμα σου όπου πέσεις,

που στ' απαλά τα μάγουλα

της κορασίδας νυχτερεύεις

και γυρνάς πάνω απο τα πέλαγα

και στους πιο απόμερους τους τόπους,

δε σου ξεφεύγει εσένα ούτε Θεός

ούτε κανείς απ' τους λιγόζωους ανθρώπους

κι όποιον θα πιάσεις γίνεται τρελός.

Εσύ και των δικαίων τους λογισμούς

στην αδικία ξεσέρνεις για όλεθρό τους,

εσύ έχεις και την έχθρ' ανάψει αυτή

ανάμεσα παιδί και το γονιό του

μα ολόφαντος μέσ' απ' τα βλέφαρα

της νύφης της λαχταριστής νικάει ο Πόθος,

πάρεδρος των μεγάλων των θεσμών

που αιώνια κυβερνούν τον κόσμο

γιατ' ανίκητη η Κύπριδα παίζει με μας.

Μετάφραση: Ι. Ν. Γρυπάρης

Saturday, July 14, 2007

ΣΕΛΙΔΕΣ ΜΕ ΧΙΟΥΜΟΡ

http://www.arkas.gr/

Friday, July 13, 2007


ΝΙΚΟΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ
ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΟ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΔΜΩΝ

ΑΙΩΝΙΑ...

Τα ποιήματα ποτέ δεν χάνονται...
Μοιάζουν με κοχύλια που ξεβράζει
κάποτε η θάλασσα.
Πολύχρωμα, στιλπνά...
Λαμποκοπούν
κάτω από τις μετέωρες στιγμές των ανθρώπων.
Γιατί έμειναν καιρό στο βυθό της
και υπέμειναν την αγριεμένη μουσική της.
Μοιάζουν με φεγγάρια κυρίαρχων πλανητών
χαράζοντας πάντα ένα δρόμο φωτός
γυρίζοντας αδιάκοπα στις σκοτεινές αλάνες του σύμπαντος.
Στολίδια μαγικά του απείρου.

Νίκος Δεληγιάννης







Blog Archive

ΑΝΙΧΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΝ-ΟΙΚΕΙΟΝ

  • ΠΟΙΗΣΗ - ΑΡΕΤΗ ΓΚΙΩΝΑΚΗ
Powered By Blogger