ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ
ΔΟΚΙΜΙΟ-ΠΟΙΗΣΗ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

About Me

My photo
ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ, ΑΘΗΝΑ, Greece
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ - ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΙΔΕΟΠΝΟΟΝ

ΠΟΙΗΣΗ

ΠΟΙΗΣΗ
ΚΟΡΑΛΙΑ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΟΤΑΡΑΧΗ
Powered By Blogger

Η ΨΥΧΗ ΓΥΡΕΥΕΙ ΤΟ ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΟ

Η ΨΥΧΗ ΓΥΡΕΥΕΙ ΤΟ ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΟ

ΑΝΙΧΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΝ-ΟΙΚΕΙΟΝ

Monday, September 22, 2008


Η ΣΙΣΣΥ ΜΟΥ ΣΤΟ ΜΕΞΙΚΟ ΣΙΤΥ

Monday, September 1, 2008

Καλό μήνα

Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μουσική: Γιάννης Σπάθας
Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Λιδάκης
Άλλες ερμηνείες: Αλκίνοος Ιωαννίδης


Αρετούσα

Σ' έχω ψάξει στη γη των αγγέλων
εκεί που τ' όνειρο ζει
απ' το ποτέ ως το μέλλον
στην αιώνια στιγμή

Στο κρυφό σταυροδρόμι του κόσμου
εκεί που τ' όνειρο ζει
ένα φιλί έλα δ
oς μου
ένα μόνο φιλί

Αχ ζούμε οι άνθρωποι μες στο πουθενά
μα όταν βρισκόμαστε βγάζουμε φτερά
και γεννιόμαστε ξανά

Αχ μέσα στ' όνειρο σ' είδα μια φορά
Αρετούσα με τα κόκκινα μαλλιά
στο μπαλκόνι σου θ' ανέβω κρυφά

Στης σελήνης το αρχαίο πηγάδι
εκεί που τ' όνειρο ζει
μου 'χες χαρίσει ένα χάδι
μου 'χες δώσει μια ευχή

Θα σε ψάχνω στο τέλος του χρόνου
και στην αρχή τ' ουρανού
μ' ένα τραγούδι του δρόμου
Θα σε ψάχνω παντού

Αχ ζούμε οι άνθρωποι μες στο πουθενά
μα όταν βρισκόμαστε βγάζουμε φτερά
και γεννιόμαστε ξανά

Αχ μέσα στ' όνειρο σ' είδα μια φορά
Αρετούσα με τα κόκκινα μαλλιά
στο μπαλκόνι σου θ' ανέβω κρυφά

Saturday, July 26, 2008

Πρόσκληση

29 Απριλίου 1863 – 29 Απριλίου 1933

75 χρόνια από τον θάνατο του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη

Η Λογοτεχνική Ομάδα «Ιδεόπνοον»

και το περιοδικό «Πνοές Λόγου & Τέχνης»

σας προσκαλούν στις 29 Σεπτεμβρίου 2008 και ώρα 8μ.μ.,

σε Λογοτεχνική – Μουσική εκδήλωση αφιερωμένη στη ζωή και το έργο του μεγάλου Αλεξανδρινού Ποιητή Κωνσταντίνου Π. Καβάφη

Ο Φιλόλογος – Συγγραφέας Σαράντος Καργάκος θα κάνει

«Απόπειρα ψυχογραφίας του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη»

Τα μέλη της Λογοτεχνικής Ομάδας «Ιδεόπνοον»

θα διαβάσουν αποσπάσματα από τη ζωή και το έργο του

Η Μεσόφωνος Ελένη Δάβου θα τραγουδήσει μελοποιημένη ποίηση του Κ. Π. Καβάφη

Στο πιάνο θα τη συνοδεύσει η Τζούλη Καράλη

Θα ακολουθήσει κέρασμα


Υπ. Λογοτεχνικής Ομάδας «Ιδεόπνοον» Αρετή Γκιωνάκη

Όταν διεγείρονται

Προσπάθησε να τα φυλάξεις, ποιητή,
όσο κι αν είναι λίγα αυτά που σταματιούνται.
Του ερωτισμού σου τα οράματα.
Βάλ' τα, μισοκρυμμένα, μες τες φράσεις σου.
Προσπάθησε να τα κρατήσεις, ποιητή,
όταν διεγείρονται μες το μυαλό σου
την νύχτα, ή μες την λάμψη του μεσημεριού.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης


Friday, July 25, 2008

http://www.kiss.gr
http://www.loveradio.gr
http://www.orange932.fm
http://www.rythmosfm.gr
http://www.diesi.gr
http://www.galaxy92.gr
http://www.lampsifm.com
http://www.rockfm.gr


ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΠΑΤΕ ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ΤΟΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ...............................................................................

Πριν το τέλος

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Lucio Battisti
Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου


Το τρενάκι γυρνούσε φωτισμένο και αχνό στον αέρα
κάτω η θάλασσα μ' ένα καράβι το φεγγάρι πιο πέρα
σε θυμάμαι συχνά που φορούσες ένα άσπρο φουστάνι
σε κρατούσα απ'το χέρι ότι ζούμε μου λες δεν μου φτάνει

Στα τραγούδια που λέγαμε οι δυο μας οι φωνές χαμηλώσαν
χαραγμένη καρδιά στο παγκάκι που μετά την προδώσαν
"μια φορά μου 'χες πει δεν μπορεί θα το νιώσανε κι άλλοι
πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη"

Κι εγώ που ζω για πάντα εδώ κι όλο φεύγω το τέλος πριν να δω
κάθε νύχτα που περνάει γυρίζω ξανά σκοτάδι γίνομαι και παραδίνομαι
στο ρυθμό σου που καίει ακόμα αυτό το σώμα που μένει χρόνια χωρίς σκιά
κάθε νύχτα που περνάει σαν ταινία κι ό,τι ζήσαμε προβάλλεται με φόντο την πλατεία

Κάθε νύχτα που περνάει πάντα εδώ
Κι όλο φεύγω πριν μείνουμε μόνοι το τέλος μη δω

Σιδερένια η σκάλα και μου 'λεγες θα μείνουμε λίγοι
πήρε η νύχτα να πέφτει βαθιά κι ο αέρας με πνίγει
Μηχανές ξεχασμένες κι αδέσποτες στο δρόμου τη σκόνη
Σκέψου να ΄ταν το πάτωμα ασπρόμαυρο και να 'σου το πιόνι
"μια φορά μου 'χες πει δεν μπορεί θα το νιώσανε κι άλλοι
πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη"

Κι εγώ που ζω για πάντα εδώ κι όλο φεύγω το τέλος πριν να δω
κάθε νύχτα που περνάει γυρίζω ξανά σκοτάδι γίνομαι και παραδίνομαι
στο ρυθμό σου που καίει ακόμα αυτό το σώμα που μένει χρόνια χωρίς σκιά
κάθε νύχτα που περνάει σαν ταινία κι ό,τι ζήσαμε προβάλλεται με φόντο την πλατεία

Κάθε νύχτα που περνάει πάντα εδώ
Κι όλο φεύγω πριν μείνουμε μόνοι το τέλος μη δω


Αχ και να σ' είχα εδώ

Στίχοι και Μουσική: Γιώργος Μίχας
Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου και Ζωή Παπαδοπούλου


Αστέρι μου σβησμένο
γκρίζο μου δειλινό
κομμάτι μου χαμένο
αχ και να σ' είχα εδώ

Για να σου δώσω πίσω
αυτά που σου χρωστάω
να 'ξερες πως μου λείπεις
και πόσο σ' αγαπάω

Αχ και να σ' είχα εδώ...

Ρόδο μου μαραμένο
σκοτάδι μου γλυκό
τραγούδι μου θλιμμένο
πεθαίνω να σε δω

Για να σου δώσω πίσω
αυτά που σου χρωστάω
να 'ξερες πως μου λείπεις
και πόσο σ'αγαπάω

Αχ και να σ' είχα εδώ...

Ζωή μου καραμπόλα
μπαλκόνι στο κενό
μάταια που 'ναι όλα
αφού δεν είσαι εδώ

Για να σου δώσω πίσω
αυτά που σου χρωστάω
να 'ξερες πως μου λείπεις
και πόσο σ' αγαπάω

Αχ και να σ' είχα εδώ...

Για να σου δώσω πίσω
αυτά που σου χρωστάω
να'ξερες πως μου λείπεις
και πόσο σ'αγαπάω

Αχ και να σ' είχα εδώ...

Αφιερωμένα σε όλους όσους είναι ερωτευμένοι...
Και όχι μόνο.
Τα έγραψα γιατί μ' αρέσουν πολύ...

Wednesday, July 23, 2008

Καλοκαιράκι μύρισε

εμπρός βήμα ταχύ

Στην άμμο για να λιάσουμε

Το άσπρο μας κορμί…

(μπλουπ)


Σε λίγες μέρες ανοίγουμε πανιά.

Σε γνωστό προορισμό και πολυαγαπημένο.

"Στην Άνδρο αδελφές μου, στην Άνδρο…"

Blog Archive

ΑΝΙΧΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΝ-ΟΙΚΕΙΟΝ

  • ΠΟΙΗΣΗ - ΑΡΕΤΗ ΓΚΙΩΝΑΚΗ
Powered By Blogger