Στίχοι και Μουσική: Γιώργος Μίχας
Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου και Ζωή Παπαδοπούλου
Αστέρι μου σβησμένο
γκρίζο μου δειλινό
κομμάτι μου χαμένο
αχ και να σ' είχα εδώ
Για να σου δώσω πίσω
αυτά που σου χρωστάω
να 'ξερες πως μου λείπεις
και πόσο σ' αγαπάω
Αχ και να σ' είχα εδώ...
Ρόδο μου μαραμένο
σκοτάδι μου γλυκό
τραγούδι μου θλιμμένο
πεθαίνω να σε δω
Για να σου δώσω πίσω
αυτά που σου χρωστάω
να 'ξερες πως μου λείπεις
και πόσο σ'αγαπάω
Αχ και να σ' είχα εδώ...
Ζωή μου καραμπόλα
μπαλκόνι στο κενό
μάταια που 'ναι όλα
αφού δεν είσαι εδώ
Για να σου δώσω πίσω
αυτά που σου χρωστάω
να 'ξερες πως μου λείπεις
και πόσο σ' αγαπάω
Αχ και να σ' είχα εδώ...
Για να σου δώσω πίσω
αυτά που σου χρωστάω
να'ξερες πως μου λείπεις
και πόσο σ'αγαπάω
Αχ και να σ' είχα εδώ...
Αφιερωμένα σε όλους όσους είναι ερωτευμένοι...
Και όχι μόνο.
Τα έγραψα γιατί μ' αρέσουν πολύ...
ΣΕΛΙΔΕΣ
About Me

- ΙΔΕΟΠΝΟΟΝ
- ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ, ΑΘΗΝΑ, Greece
- ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ - ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΙΔΕΟΠΝΟΟΝ
ΠΟΙΗΣΗ

ΚΟΡΑΛΙΑ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΟΤΑΡΑΧΗ
My Blog List
Η ΨΥΧΗ ΓΥΡΕΥΕΙ ΤΟ ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΟ


ΑΝΙΧΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΝ-ΟΙΚΕΙΟΝ
Friday, July 25, 2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Blog Archive
ΑΝΙΧΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΝ-ΟΙΚΕΙΟΝ
- ΠΟΙΗΣΗ - ΑΡΕΤΗ ΓΚΙΩΝΑΚΗ
Και ένας ερωτευμένος σου χαρίζει αυτούς τους στίχους
ReplyDeleteΉρθε το φέγγος μαγικό κι ονειρεμένο
Τραγούδι στο μπαλκόνι μου να πει
Με της κιθάρας τις χορδές τις ασημένιες
Το χρόνο έσβησε στη νύχτα τη σιωπής
Την όψη σου είχε πάρει το φεγγάρι
Την κούπα γέμισε με ονείρατα δικά μας
Και απολαύσεις
Μ’ αγάπη στολισμένες
Να τ’ αγκαλιάσω ήθελα να το γλυκοφιλήσω
Να σιγοτραγουδήσω στη μελωδία του και εγώ
Ήταν σιμά μου!!! μα τόσο αλάργα
Απόμακρο… Όνειρο που πάντα αδημονώ