ΒΑΘΥ ΜΠΛΕ ΣΕ ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

Γύρω μου

Το ιδανικό μπλε

Έντεχνα

Αφημένο πάνω

Στα ιερά όνειρα και στα μελλούμενα γέλια

Διανύοντας μια θάλασσα υγρή

Όμοια

Μελωδική άσκηση του Μπαχ

Νύχτα με Πανσέληνο ματώνω τα χείλη

Πριν το χαμό όλα ήταν εκεί

Ακίνητα στάσιμα άχρωμα

Έρμαια

Στις ηδονές του χρόνου

Τώρα

Στην ιδέα του φωτός

Τα σύμβολα ως και τα θαλασσοπούλια

Κλείνουν με ικεσία το μάτι

Καλώντας με

Σε μια αποτελεσματική

Προσχηματισμένη φυγή

Βαθύ μπλε στον ορίζοντα

Καθώς το πλοίο με οδηγεί στον απροσδιόριστο χρόνο

Αρετή Γκιωνάκη

9-6-2008

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Ήταν ένα μικρό καράβι που ήταν αταξίδευτο Οέ, Οέ, Οέ, Οέ. Κι έκανε ένα μακρύ ταξίδι μέσα εις τη Μεσόγειο Οέ, Οέ, Οέ, Οέ. Και σε πέντε έξι εβδομάδες σωθήκαν όλες οι τροφές Οέ, Οέ, Οέ, Οέ. Και τότε ρίξανε τον κλήρο να δούνε ποιος θα φαγωθεί Οέ, Οέ, Οέ, Οέ. Κι ο κλήρος πέφτει στον πιο νέο που ήταν αταξίδευτος Οέ, Οέ, Οέ, Οέ. Κι αν σας αρέσει αυτή η ιστορία την ξαναλέμε, λέμε απ’ την αρχή Οέ, Οέ, Οέ, Οέ.

Τελευταία ανακάλυψα διαβάζοντας ένα ομολογουμένως πολύ όμορφο και χρήσιμο βιβλίο, πως μπορούν κάποιοι άνθρωποι «να παίξουν το παιχνίδι του ανύπαρκτου χρόνου» με μεγάλη επιτυχία. Ευφυές αν αναλογιστούμε πόσα ψεματάκια ακίνδυνα και εντελώς αβασάνιστα αραδιάζουμε κάποιοι από μας (ίσως) στην καθημερινότητά μας.

-Δε προλαβαίνω, αφού ξέρεις απόψε έχω να πάω εκεί(μπλα μπλα μπλα)

-Έλα τώρα με πήρε ο ύπνος αφού ήμουν τόσο κουρασμένος(μπλα μπλα μπλα)

-Δε κατάφερα να σου στείλω μήνυμα έβλεπα μια ταινία και ξεχάστηκα (μπλα μπλα μπλα).

- Έχω τόσα προβλήματα και συ παραπονιέσαι…(μπλα μπλα μπλα).

-Το παιδί, το σκυλί, οι γονείς, η δουλειά, η Νίτσα, όλα αυτά κι άλλα πολλά…

Και ανακαλύπτεις πως ξαφνικά έχει αρχίσει το παιχνίδι του ανύπαρκτου χρόνου. (παιχνίδι που το παίζει ο άλλος μαζί σου μόνο), και περιμένει να το πιστέψεις και να έχεις και συμμετοχή. Κι αρχίζεις κι εσύ να λες και να κάνεις διάφορα, (προσπαθώντας να καταλάβεις κάνεις επίθεση αντί για άμυνα).

Φαύλος κύκλος.

Παιχνίδι παλιό όσο και σύγχρονο μαζί.

Τόσα δεν και αχ και τι και πως.

Ένα σε βαριέμαι ρε παιδί μου θα ‘ταν καλύτερο.

Έτσι για να ξέρουμε που βαδίζουμε.

(Αβάδιστα, αβασάνιστα, ανώφελα).

Εγώ ξέρω να λέω: όταν θέλεις μπορείς.

Βρίσκεις χρόνο.

Και προτείνω, πως, καλύτερα η αλήθεια παρά χαζά και άσκοπα λόγια…

ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕΒΕ

Σουλιέ 14 & Σαρκουδίνου 136, 11744 Αθήνα – Τηλ. 210.7777788, Fax. 210.7757757

e-mail: info@empiria.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΤΙΤΛΟΣ: Αγάπη, η αιώνια πόλη

ΣΥΓΓΡΑΦΕAΣ: Χρήστος Χαρατσάρης

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Φανή Καραφύλλη

ΕΙΔΟΣ: Μυθιστόρημα ΣΕΙΡΑ: Διαδρομή

Πρώτη έκδοση: Ιούνιος 2008

Σελ.: 288 Τιμή: €16,00 ISBN: 978-960-417-233-7

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Η συνάντηση δύο φίλων, ύστερα από πολλά χρόνια, μέσα σ’ ένα Μοναστήρι… Ο ένας, ο μοναχός Νικόλαος, και ο άλλος, ο Δημήτρης, που κουβαλάει ένα μεγάλο βάρος στην ψυχή του για τη γυναίκα που εγκατέλειψε…

Ο Άγγελος, που ξεχειλίζει από έρωτα για τη Σαβίνα, καταλαβαίνει από τη συμπεριφορά της ότι δεν είναι αυτός το πρόσωπο του έρωτα για εκείνη…

Ο απελπισμένος έρωτας της Σαβίνας για το μοναχό Νικόλαο…

Ο μοναχός Νικόλαος που ένιωσε ότι η αποκάλυψη-εξομολόγηση της Σαβίνας του ξύπνησε, στιγμιαία, τη ναρκωμένη ερωτική του επιθυμία…

Ο παλιός έρωτας, το τυχαίο πάθος του Νότη για τη Σαβίνα αναστατώνουν τη ζωή του…

Η απόγνωση και οι λυγμοί της Φιλισίας για την αδιαφορία του άντρα της, του Νότη…

Ο αρραβώνας της Δέσποινας με τον Χρήστο και η εμφάνιση από το πουθενά ενός πατέρα που πρόδωσε πατρίδα και οικογένεια…

Αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές που συνθέτουν το παζλ της ιστορίας μας, που εκτυλίσσεται στο ιερό νησί της Πάτμου με φόντο το Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου.

Στον τόπο αυτό, η νύχτα γεύεται τους καρπούς του καλού όπως τους γεύεται κι η μέρα… Μέσα στο Μοναστήρι, στα δρομάκια γύρω απ’ αυτό, στα καλντερίμια της πολιτείας, παντού δεσπόζει η φιγούρα του Ασκητή Αγίου.

Μια ερωτική ιστορία με σκηνικό την αγάπη, την ελπίδα, την πίστη, που οδηγούν στην ελευθερία και την υπέρβαση της ύπαρξης…

Πήρα μια χαρά η γυναίκα... Η Μαντόνα στην Αθήνα. Ε καλά τώρα.
Να η ευκαιρία σκέφτηκα. Εκείνα τα 250 ευρώ που έχω στην άκρη για την ώρα της ανάγκης βρήκα τι θα τα κάνω. Εισητήριο θα τα κάνω. Θα πάω να δω από κοντά το απωθημένο μου. Βρε πως τα καταφέρνει και διατηρείται τόσο καλά αυτό το κορίτσι. (Ε και να της έμοιαζα λέει...Τι άλλο ήθελα η γυναίκα, τι άλλο ήθελα).
Τέλος πάντων. Αυριο πρωί πρωί βουρ να προλάβω. Ε κάτι θα έχει περισσέψει(από θέσεις εννοώ). Τώρα βέβαια, το σπασμένο μου δοντάκι θέλει μια θηκούλα για να επιβιώσει. Αλλά τι να κάνω; Το σκέφτηκα από δω το σκέφτηκα από κει και ναι οριστικά το αποφάσισα. Θά πάω Μαντόνα. Άλλωστε το σπασμένο μου δοντάκι μέσα είναι δε πολυφαίνετε. Άσε που αν δε το φτιάξω κα΄νω καλό και στη...γραμμή μου!
Τίποτα τίποτα. Μαντόνα και ξερό ψωμί, που στη περίπτωσή μου με το σπασμένο δόντι θάναι τουλάχιστον βρεγμένο(να πηγαίνει πιο εύκολα κάτω).
Βρε τι έπαθα και είναι και η αδυναμία μου(η Μαντόνα όχι το ξερό ψωμί).

Υπομονή! Θα περάσει κι αυτό.

ΠΝΟΕΣ ΛΟΓΟΥ & ΤΕΧΝΗΣ ΤΕΥΧΟΣ 5

ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΙΔΕΟΠΝΟΟΝ

ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2008

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το νέο τεύχος, του περιοδικού ΠΝΟΕΣ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ, μόλις κυκλοφόρησε, περιέχοντας μια πλούσια και ποικίλη ύλη. Γράφει στο σημείωμά της η συντακτική επιτροπή, η οποία απαρτίζεται από τους λογοτέχνες: Αργυρίου Θανάση, Γκιωνάκη Αρετή, Δεληγιάννη Νίκο, Ρισσάκη Κλεοπάτρα και Ζαχαρία Στουφή:

Η σειρά των αφιερωμάτων που καθιερώσαμε στο περιοδικό μας, συνεχίζεται και σ’ αυτό το τεύχος. Τα αφιερώματα αυτά δεν περιορίζονται μόνο στα στενά όρια της φιλολογίας της λογοτεχνίας, αλλά έχουν ως στόχο να επικεντρωθούν σε ασυνήθιστες οπτικές γωνίες, προκειμένου να μας επισημάνουν τα βαθύτερα αίτια που παράγουν και συγχρόνως προάγουν τη λογοτεχνία, αλλά και την επίδραση που ασκεί αυτή, στο αισθητικό, πολιτισμικό και πολιτικό κριτήριο της κοινωνίας.

Σ’ αυτό το τεύχος, ερευνούμε πώς κινούνται οι έννοιες και οι ιδέες, όπως αυτές της ελευθερίας, του έρωτα, του θανάτου, της μελαγχολίας, της φυγής, γιατί πέρα από κάθε τεχνική, η πραγματική επιδίωξη των λογοτεχνών είναι να διαχειρίζονται ποικιλοτρόπως αυτά τα θέματα, συνθέτοντας τις ράγες που βάζουν σε τροχιά κάθε λογοτεχνικό έργο.

Εκτός όμως από το παραπάνω αφιέρωμα παρουσιάζεται, ως λογοτέχνης αυτού του τεύχους, η γνωστή συγγραφέας Μάρω Βαμβουνάκη, η οποία στη συνέντευξή της μας μιλάει για την πορεία της γραφής και του έργου της.

Ζωγράφος του τεύχους είναι ο Χρήστος Χαρατσάρης, τα έργα του οποίου κοσμούν το εξώφυλλο του περιοδικού και στο κείμενό του, αποτυπώνει τις απόψεις του για τη Ζωγραφική και την Τέχνη γενικότερα.

Επίσης σ’ αυτό το τεύχος γίνεται ένα μικρό αφιέρωμα στα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μ. Καραγάτση, συμμετέχοντας μ’ αυτόν τον τρόπο στο εορτασμό της γέννησής του που καθιέρωσε το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου για το 2008.

Άλλα κείμενα που περιλαμβάνει το νέο τεύχος είναι: για τους ποιητές Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, Αργύρη Εφταλιώτη, καθώς και κείμενα για την τέχνη του συγγραφέα, την ύπαρξη του μύθου στη σύγχρονη τέχνη, το Αιγαίο και τον πολιτισμό του, τους χορούς της Μικράς Ασίας, τη Γλώσσα και τον Έρωτα.

Ακόμα ένα σημαντικό μέρος της ύλης του περιοδικού μας, περιλαμβάνει τις δραστηριότητες της λογοτεχνικής ομάδας ΙΔΕΟΠΝΟΟΝ.

Σ’ αυτό το τεύχος εκτός από τα προαναφερθέντα μέλη της συντακτικής επιτροπής, τη Μάρω Βαμβουνάκη και το Χρήστο Χαρατσάρη συνεργάστηκαν οι:Έλενα Σιούτη, Ελπινίκη Τσικλείδη, Δημήτρης Λύρας, Γιάννης Χατζηβασιλείου, Χρήστος Δεσύλλας, Χρήστος Περπατάρης, Δημήτρης Βαρβαρήγος, Αντρέας Πανταζής και Γεράσιμος Γερολυμάτος.

Η ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

«ΙΔΕΟΠΝΟΟΝ»

ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΜΗΣΕΙ ΤΑ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ

ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΥ

Μ. ΚΑΡΑΓΑΤΣΗ

ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 12 ΜΑΪΟΥ 2008 & ΩΡΑ 8:00μ.μ.

ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ Δ. ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ

(ΑΘ. ΔΙΑΚΟΥ & ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑΣ 59)

ΣΕ ΜΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

ΕΠΙΣΗΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ 5^ου ΤΕΥΧΟΥΣ

ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ «ΠΝΟΕΣ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ»

ΑΡΕΤΗ ΓΚΙΩΝΑΚΗ

ΥΠ. ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΙΔΕΟΠΝΟΟΝ

ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΠΟΤΟ

*ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ